Katy opende haar ogen en keek naar Tom’s kant van het bed. Ze dacht terug aan het gesprek wat ze na de lunch gehad hadden. Het was niet verwonderlijk dat ze op haar buik lag met een paar extreem zere billen.

‘Oh’, zuchtte Katy.

Langzaam kwamen de details naar boven. Het was zo langzamerhand een vast ritueel dat Tom haar in bed stopte als zee en flink pak op haar billen gekregen had. Ze trok een pijnlijke grimas toen ze haar handen over het brandende lichaamsdeel liet gaan. Ze glimlachte toen ze zich herinnerde hoe Tom haar ingestopt had.

Tom had eerst haar T-shirt uitgedaan. Hij had het dekbad omhoog gehouden zodat ze in bed kon kruipen. Ze herinnerde zich nog dat hij haar een kus op haar wang gegeven had nadat hij hij ingestopt had. Zonder dat er wat gezegd was, voelde Katy dat hij haar vergaven had. Zijn grote hand gleed over haar schouder, langs haar rug, tot hij bleef rusten op haar gehavende billen. Hij gaf er een paar zachte tikjes op.

‘En nu een braaf meisje zijn. Als ik terug ben van Wouter, kom ik even bij je kijken’, fluisterde Tom. Hij gaf haar een laatste kus op haar wang, draaide zich om en verliet de slaapkamer. Verder kan Katy zich niets meer herinneren.

‘Ik moet in slaap gevallen zijn’, fluisterde ze.

Ze stak haar hand onder het dekbed vandaan en tastte naar de plek waar Tom normaal gesproken lag. Ze wou dat hij daar nu lag, dan kon ze lekker dicht tegen hem aankruipen. Ze hield ervan in zijn sterke armen te liggen, maar hield er nog het meest van te voelen hoe hij van haar hield. Er verscheen een traan in haar ooghoek. Langzaam rolde hij over haar wang.

Katy miste Tom.

Een leeg gevoel maakte zich van haar meester. Toen ze op de wekker keek, wist ze dat het al weer een paar uur geleden was sinds Tom vertrokken was. Toen ze haar hand terugtrok, voelde ze wat. Nieuwsgierig deed ze hoofd omhoog om te kijken wat dat was. Op de rand van het bed lag de paddel.

‘Ohh’, zuchtte Katy verdrietig. Ze wist meteen dat haar straf nog niet voorbij was…. niet tot de paddel weer opgeborgen was in het nachtkastje. Dit was een ander ritueel van Tom. Katy was ervan overtuigd dat hij de paddel had laten liggen om haar iets duidelijk te maken. Ze veegde een traan weg, liet haar hoofd in het kussen zakken en deed haar ogen dicht. Haar gedachten maakten overuren.

‘Ik weet niet waarom ik niet gewoon kan doen wat Tom me zegt… oh, ik wil niet nog een keer op mijn billen’, hield Katy zichzelf voor.

Katy was minutenlang met zichzelf in gevecht. Toen het verdriet overging in boosheid en deze niet langer onder controle te houden was schoof ze naar de rand van het bed en ging voorzichtig zitten. Ze had de neiging om te vloeken. In plaats daarvan zette ze haar kiezen op elkaar, haalde diep adem en stond op. Ze bleef staan tot de ergste duizeligheid verdwenen was. Toen ze vast genoeg op haar benen stond, liep ze naar het raam en schoof het gordijn open.

Het daglicht verlichte de slaapkamer. Er verscheen een glimlach op haar gezicht toen ze twee eekhoorns in de tuin zag. Ze had de eekhoorns geadopteerd. Of hadden zij Katy geadopteerd? Ze was er niet zeker van. Ze keek naar het vogelhuisje. Een hele horde vogels was bezig elkaar te verdringen op het kleine platformpje. Ze glimlachte bij de gedachte dat Tom de vogels had gevoerd.

Ze draaide van het raam weg en liep naar de badkamer. Toen zee en paar tellen later terugkwam had een lang nachthemd gepakt. Ze trok het over haar hoofd en liet het langs haar lichaam glijden. Het viel tot haar enkels. Ze trok de schouders recht en liep naar het dressoir om een paar sokken te pakken. Ze liep terug naar de stoel en ging met opgetrokken knieën zitten.

De beweging van de eekhoorns, de vogels en de poes die ook ten tonele was verschenen, hield Katy minutenlang bezig. Normaal gesproken kon ze er urenlang naar kijken, ze kwam erdoor tot rust. Vandaag ging dat niet op. De ene traan na de andere liep over haar wang. Wat ze ook deed om haar gedachten te verzetten, ze was niet in staat haar schuldgevoelens en haar gevoel van leegte te verdringen. Ze wreef met beide handen over haar gezicht, schudde haar hoofd en ging staan.

‘Houd daar mee op!’, foeterde ze hardop tegen zichzelf.

Katy keek naar het beslapen bed en haar T-shirt op de grond. Haar eerste impuls was het bed op te maken en het shirt op te ruimen. Maar ze bleef besluiteloos staan. Uiteindelijk draaide ze zich om en liep gefrustreerd de kamer uit.

‘Doe toch iets! Doe toch iets!’, mompelde ze toen ze door het huis liep.

Tom stond bij het aanrecht toen Katy de keuken in liep. Meteen begon het te kriebelen in haar buik. Ze was zich er niet van bewust dat hij al thuis was. Ze haalde diep adem. Het eenzame gevoel was in één klap verdwenen. Er verscheen een warme glimlach op haar gezicht.

‘Oh, liefje’, zei Katy terwijl ze naar hem toe liep en een hand op zijn heup legde. ‘Ik ben blij dat je er weer bent’.

Tom was verbaasd dat hij de stem van Katy hoorde. Hij was druk bezig wortelen schoon te maken voor de hutspot. Hij legde ze neer en greep tegelijkertijd naar Katy en naar een handdoek.

‘Ha, schatje’, zei Tom terwijl hij zijn handen droogde en ze vervolgens spreidde om zijn vrouw te begroeten. Hij gooide de handdoek op het aanrecht.

‘Heb je me gemist?’, vroeg hij terwijl hij Katy tegen zich aandrukte. Voor dat Katy kon antwoorden sloeg hij haar een paar keer op haar bips.

Ze keken elkaar aan.

‘Oh ja, liefje. Ik heb je gemist. Dat doe ik altijd als je er niet bent’, antwoordde ze zachtjes.

De schittering in haar ogen was veelzeggend. Woorden waren overbodig.

Katy haar hand gleed over zijn borst, langs zijn nek en door zijn haar. Haar andere hand gleed langs zijn ribben naar zijn gespierde rug. Tegelijkertijd liet Tom zijn handen langs haar vrouwelijk rondingen glijden.

Ze kusten.

Hij leunde achterover tegen het aanrecht en zei legde haar hoofd op zijn schouder. Hij trok haar stevig tegen zich aan en rook haar haren. Hij kuste haar voorhoofd. Het was doodstil en zij kon zijn hart horen kloppen.

‘De hutspot ruikt goed’, zei Katy. ‘Ik zou er honger van krijgen’.

‘Over een paar minuten is het klaar’, grijnsde Tom. Hij sloeg haar een paar keer op haar billen. Toen Katy niet reageerde deed hij het nog een paar keer.

‘Het is prachtig weer, schatje, maar nog wel een beetje koud. Nadat ik bij je had gekeken, ben ik met het eten begonnen. Ik heb iets nodig om weer warm te worden. Ik vond het spek en de wortelen in de koelkast en dacht dat je wel van plan zou zijn om hutspot te maken. Ik wilde je een beetje helpen.

‘Dat klopt. Ik wilde vandaag hutspot maken’, zei Katy. ‘Bedankt voor je hulp en bedankt dat je zo goed voor me zorgt’.

‘Graag gedaan’, zei Tom en gaf Katy nog een kneepje en een kus op haar voorhoofd.

‘Ik hou van je’, fluisterde ze.

‘Ik ook van jou’, antwoordde hij. Toen viel er weer een lange stilte.

‘Heb je lekker gerust, schatje?’

‘Hmmm’, zei ze. ‘Volgens mij wel’.

Tom gaf haar een kus op haar voorhoofd en trok haar tegen zich aan. ‘Je hebt weer gehuild, schatje. Weet je zeker dat het goed met je gaat?’

‘Oh, liefje’, zuchtte Katy.


Tom bleef Katy knuffelen. En zij bleef zijn vraag ontwijken in de hoop dat hij er niet op terug zou komen. Toen haar lichaam begon te ontspannen, pakte hij haar kin en dwong haar om hem aan te kijken.

‘Het spijt me dat je het moeilijk hebt vandaag’, fluisterde hij. ‘Weet je wat? Als jij eens gaat kijken of je e-mail hebt. Misschien heb je zin om wat te surfen of om naar muziek te luisteren. Ik maak het hier nog even af en dan kom ik bij je zitten. Dat duurt maar een paar minuutjes. De rest van de middag en avond is lekker voor ons tweetjes.

‘Ik moet eerst kijken of ik nu ook medicijnen in moet nemen’, antwoordde Katy.

‘Dat hoeft niet, daar kijk ik wel naar’.

Een paar minuten later kwam Tom de woonkamer binnen. Hij droeg een dienblad met alles erop wat ze nodig hadden. Katy zat op haar favoriete plekje op de bank en keek naar de eekhoorns in de tuin. Tom was verbaasd dat ze radio of de televisie niet aangezet had. Hij vroeg er niet naar. Maar het was wel raar. Katy had het liefste de hele dag geluid om zich heen. Ze nam zelfs een transistorradio mee naar buiten als ze in de tuin ging werken.

‘De hutspot is over een paar minuten klaar, schatje. Neem jij eerst je medicijnen maar in’, zei hij en zette een kop thee en een geroosterde boterham bij haar neer. Katy ging rechtop zitten en pakte de medicijnen aan die Tom haar voorhield.

‘Dank je wel, liefje’.

‘Graag gedaan’, antwoordde Tom en gaf haar een glas water aan. Tom wachtte geduldig tot ze medicijnen had ingenomen. Toen het glas leeg was, gaf ze het hem terug.

‘Dank je’, zei ze nogmaals.


Tom draaide zich weer naar het dienblad waar hij het lege glas omruilde met zijn beker koffie. ‘Graag gedaan, schatje’. Hij ging in zijn stoel zitten en maakte het zich gemakkelijk.

Ze praatten een poosje over koetjes en kalfjes. Tom wist niet zeker of Katy wel wilde praten. Hij kon wel zien dat ze het moeilijk had vandaag. Hij wilde op dit moment niet aandringen, maar hij was ook niet van plan het niet te lang door te laten sudderen. Toen ze hem uiteindelijk vroeg hoe zijn dag geweest was, moest hij lachen. Hij zag weer iets van de oude Katy terug.

Tom legde uit over de autoproblemen van Wouter en dat hij geholpen had. Het autootje van Annie had het begeven. Hij had het opgegeven toen Annie ermee naar het winkelcentrum gereden was. Wouter was op dat moment aan het vissen. Het had niet lang geduurd voor het weer gemaakt was.

De verbinding tussen de versnellingspook en de versnellingsbak was kapot’, legde Tom uit.

‘Wouter was niet al te blij met Annie’, ging Tom verder. ‘Hij heeft haar gisteren nog gezegd dat hij dacht dat er iets aan de hand was en dat hij niet wilde dat ze met die auto zou gaan rijden. Vanochtend heeft hij nog gezegd dat ze moest wachten tot hij terug was van het vissen. Hij zou dan samen met haar boodschappen doen in zijn auto’.

‘Oh jeetje’, zei Katy met een verdrietige gezichtsuitdrukking. ‘Ik weet niet of ik dit allemaal wel wil horen’.

‘Tja’, zei Tom met een opgetrokken wenkbrauw. ‘ik denk dat Annie het vanavond ook niet leuk zal vinden’.

Tom vertelde verder dat Martin, Wouter en hij het uitgebreid besproken hebben toen ze aan het werk waren. Wouter had de smoor in op zijn vrouw. Tom vertelde ook dat het verder uitgebreid hebben gehad over andere vrouwen die zich niet weten te gedragen.

Wouter en Martin hadden veel interesse in het spelletje wat wij momenteel spelen. Tom nam een slok koffie en keek met een grijns naar Katy.

Katy kon alleen maar diep adem halen om haar commentaar voor zich te houden. Dat lukte niet. ‘Verdomme, Tom!’, barstte ze uit… Tom en Katy bleven elkaar lange tijd aankijken. Toen brak er een glimlach door en vervolgens moesten ze hard lachen.

‘Goed zo, meisje’, lachte Tom. Op hetzelfde moment moest hij een kussen afweren dat op hem af gezeild kwam. Hij grijnsde en zette zijn koffiebeker weg.

‘Je taalgebruik mag dan verbeterd zijn… je bent nog even heetgebakerd als altijd!’ Tom stond op en liep op Katy af…

Met het kussen in de hand, keek Tom Katy met een duivelse glimlach aan. Hij gaf het kussen aan Katy. Schuif eens een eindje op, Katy. Ik kom naast je zitten. We moeten eens praten!’ Zijn stem klonk ernstig.

‘Hoezo? Je wilt alleen met mijn lichaam spelen’, grinnikte Katy.

‘Hmmm… ja dat ook’, lachte Tom.

‘Dus, wil je erbij komen zitten of er bij komen liggen?’, plaagde Katy.

‘We kunnen het liggend proberen. Wat vind jij?’, opperde Tom met een vragende gezichtsuitdrukking.

Katy schudde haar hoofd en stond langzaam op. Toen ze stevig genoeg op haar benen stond, draaide ze zich om en liep de kamer uit.

‘Ga maar lekker zitten, liefje. Ik ben zo terug’, riep ze over haar schouder.

‘Waar denk jij dat je naar toe gaat? Kom onmiddellijk terug’, riep Tom toen ze door de deur stapte. Hij kon haar in de kamer ernaast horen giechelen.

Tom ging zitten en deed zijn schoenen uit. Hij keek over zijn schouder of Katy al weer in aantocht was. Toen ze na een paar minuten nog niet terug was, stond hij op, en ging met de schoenen in zijn hand op zoek naar zijn vrouw.

‘Katy, waar ben je?’, riep hij. Toen hij door de bijkeuken liep, zag hij dat de wasdroger draaide, maar geen Katy te bekennen. Toen hij doorliep naar de keuken, kon hij zien dat er in de hutspot geroerd was, maar ook hier geen Katy. Tom schudde zijn hoofd en liep naar de slaapkamer.

‘Waar denk jij mee bezig te zijn, jongedame?’, vroeg Tom streng toen hij zag hoe ze de kleren van de vloer opraapte.

‘Ik moest plassen’, antwoordde Katy.

Tom liep naar de kast om zijn schoenen weg te zetten. Toen draaide hij zich om naar Katy en zette zijn handen in zijn zij. ‘En heb je dat al gedaan, jongedame?’

Katy keek op ven vroeg, ‘Wat gedaan?’

‘Plassen?’, zei Tom terwijl hij langzaam op haar afliep.

‘Ja natuurlijk. Ik ben al naar het toilet geweest. Ik dacht alleen dat ik het hier nog wel even op kon ruimen. Daarna was ik weer naar je toe gegaan’.

Tom schudde zijn hoofd en bleef met een vastberaden blik in ziojn ogen op haar aflopen.

‘Dat is één’, zei hij bars.

‘Oh, alsjeblieft. Stop daarmee’, smeekte Katy.

‘Waarmee stoppen, jongdame? Jou een flink pak op je blote billen geven?’, vroeg Tom terwijl hij op het bed ging zitten en zijn hand naar haar uitstrekte. Automatisch legde ze haar hand in de zijne en stapte gewillig naar voren toen hij haar naar zich toe trok. Ze bleven elkaar aankijken.

‘Ik wil geen pak op mijn billen. Alsjeblieft, niet doen’, smeekte Katy. ‘Het doet nog zo zeer’.

Tom grinnikte en zette Katy op zijn rechterknie. Hij pakte de kleren uit haar handen en liet ze op de grond vallen. Katy haalde diep adem en liet een langgerekte, ‘ohhh’, horen, toen hij haar voorover over zijn linkerknie trok. Haar bovenlichaam rustte op het bed.

Tom pakte de zoom van Katy’s nachthemd en trok deze omhoog zodat haar billen bloot kwamen te liggen. Hij klemde het onder zijn linkerarm en trok vervolgens haar bovenlichaam tegen zich aan. Automatisch zette hij zijn been over de hare.

‘Je kunt dan geen pak op je bips willen, jongedame, maar je hebt wel degelijk een verdiend’, zei Tom terwijl hij op haar zere billen begon te slaan. Na een stuk of twintig klappen begon hij zijn standje.

‘Heb je enig idee waarom je nu op je billen krijgt, Katy?’

‘Omdat jij vindt dat ik het verdiend heb, denk ik’, antwoordde Katy tezamen met een heleboel ohh’s en ahh’s.

‘Dat klopt. Ik vind dat je het verdiend hebt. Maar dat is niet het antwoord dat ik wil horen, jongedame’, zei Tom terwijl hij haar hard sloeg op de plek waar haar billen overgaan in haar benen. Zijn woorden bleven klinken, terwijl hij iedere vierkante centimeter van haar bips en bovenbenen rood sloeg.

‘Het spijt me, liefje. Kunnen we hier alsjeblieft mee op houden?’ huilde Katy met nog veel meer ohh’s en ahh’s.

‘Het spijt me schatje’, antwoordde hij terwijl hij haar hard op haar rechterbil sloeg.. en vervolgens op de linkerbil. “Je bent weer een spelletje aan het spelen. Ik was van plan te wachten, maar je laat me geen keus’.

Katy kon haar tranen niet langer bedwingen en begon te huilen. Tom bleef doorslaan en haar de waarheid vertellen. Toen hij vele minuten later stopte, waren haar billen donkerrood. Hij liet zijn hand er nog een poosje rusten.

‘Hoe gaat het met mijn meisje’, vroeg hij toen Katy een beetje gekalmeerd was.

‘Wel goed’, antwoordde ze met een snik.

‘Mooi zo’, zei Tom met een tik op haar bips. ‘Luister goed, jongedame. Ik wil dat je de paddel gaat halen die op het bed ligt. Tegenspreken betekent dat we weer vaan voor af aan beginnen, is dat duidelijk?’

‘Ja Tom’, zei Katy zachtjes.

Tom liet Katy tussen zijn benen staan. Hij hield haar handen langs haar zij en hield haar vast tot hij zeker wist dat ze rechtop zou blijven staan.

‘Niet wrijven, jongedame. Ga nu de paddel maar halen en breng deze hier’.

Katy kromp ineen en haalde diep adem. Maar ze zei geen woord. In plaats daarvan liep ze langzaam naar het bed om de gevreesde paddel te pakken. Met lood in de schoenen liep ze terug naar Tom.

‘Nee, schatje. Ik wil dat je de paddel op de stoel legt. Na het eten ga je op deze stoel zitten met de paddel in je handen. Je moet dan maar eens goed nadenken waarom ik je voor het eten een pak op je blote billen gegeven hebt en je nog een pak slaag met de paddel te wachten staat en waarom je nog een keer over de knie gaat voor we gaan slapen’.

‘Oh Tom, nee!’, riep Katy wanhopig.

‘Ja, Katy, ja!’, antwoordde Tom streng. ‘Vooruit, leg de paddel maar op de stoel. Dan gaan we eerst aan de hutspot’.

Katy bleef Tom lange tijd aankijken zonder te antwoorden. Tom gaf haar tijd om na te denken. Uiteindelijk haalde ze diep adem. Ze draaide zich om en legde de paddel op de stoel bij het raam. Toen ze zich weer naar Tom draaide pakte hij haar hand en trok haar dicht tegen zich aan.

Katy liet haar tranen de vrije loop. Hij wreef met zijn ene hand over haar rug en hield haar gezicht beet met de andere. Toen ze gekalmeerd was en haar tranen gedroogd, duwde hij haar kin omhoog en kuste haar voorzichtig op beide wangen.

‘Alles OK, schatje?’, vroeg hij zachtjes.

‘Ja hoor. Het gaat goed’, antwoordde ze met een smalle glimlach.

‘Mooi zo. Kom mee. We gaan aan de hutspot’, zei Tom terwijl hij haar hand pakte en haar meenam naar de keuken.

‘Ga je me nog vertellen hoe je dag verder vergaan is, liefje? Ik ben heel nieuwsgierig en maak me ook wel een beetje zorgen om Annie’.

‘Ik zal alles vertellen wat je wilt horen, schatje. En wat je zorgen over Annie betreft, ik heb liever dat je je bezighoudt met Katy. Wat vind je daarvan?’

Toen Katy hem aankeek en zijn opgetrokken wenkbrauw zag, wist ze dat het hem menens was. Ze haalde nog eens diep adem en zei, ‘Ja Tom, ik zal me bezighouden met Katy, zoals je wilt’.

‘Dat klinkt goed. Kom. Jij gaat aan de tafel zitten en ik zal voor ons beiden een bord hutspot opscheppen’, zei Tom toe ze de keuken inliepen.

‘Oh Tom’, klaagde Katy. Ze wisten beiden dat Katy liever niet ging zitten, zeker niet nadat ze net een stevig pak op haar bips had gehad.

‘Katy!’, antwoordde Tom streng.

En zo verstreek alweer een dag uit het leven van Tom en Katy, een alledaags ztel uit een alledaags dorp, ergens bij jou in de buurt.

0 stemmen, gemiddeld: 0,00 van de 50 stemmen, gemiddeld: 0,00 van de 50 stemmen, gemiddeld: 0,00 van de 50 stemmen, gemiddeld: 0,00 van de 50 stemmen, gemiddeld: 0,00 van de 5
Je moet ingelogd zijn om te mogen beoordelen.
Laden...

Geef een antwoord