De klassieke roe, internationaal beter bekend als birch, is in feite niet meer dan een bundel met takken. Deze takken komen van een boom, klassiek van een berk, waar ook de Engelse naam vandaan komt. Een dergelijk instrument blijft, in tegenstelling tot de andere instrumenten, niet lang goed. De roe werd van oudsher gebruikt als straf voor stoute kinderen met Sinterklaas. Hierbij werd een roe achtergelaten in de schoen met de duidelijke veronderstelling dat deze op de ongelukkige ontvanger gebruikt zou worden. Gelukkig is die traditie zo goed als uitgestorven en worden alleen stoute en vrijwillig instemmende volwassenen nog zo aangepakt.

Een birch kan op twee manieren gemaakt worden. Lange, bladloze takken kunnen het hele jaar door gebruikt worden. Deze takken zijn wat droger en harder. Voor de Victoriaanse tijd werd in Engeland hier flink mee gestraft, maar het instrument werkt slecht over de kleren. Een grotere variant is in het begin niet pijnlijk, maar door de grote en chaotische overlap van de takken bouwt de pijn zeer snel op. Bloederige striemen ontstaan bij veelvuldig gebruik, dat is zeker niet aan te raden.

De andere variant is meer bekend uit Zweden. Hierbij worden uitsluitend jonge berkentakjes gebruikt (hierdoor kun je deze variant ook alleen maken van de lente tot de herfst), waarbij de blaadjes en knoestjes worden verwijderd, maar de jonge knoppen mogen blijven zitten. Hierdoor ontstaat een birch die geschikt is voor over de knie, met een zeer oppervlakkige pijn, maar door deze birch snel achter elkaar neer te laten komen zal de ontvanger toch uit zijn of haar vel springen.

Bij het gebruik van de birch zal vrij veel rotzooi achterblijven op de grond, dooie takken of jonge knoppen. Een extra straf zou dus stofzuigen kunnen zijn, al kan de uitdeler van de straf dit ook doen terwijl de ontvanger in de hoek staat.

Een switch is vooral populair in Amerika, waarbij bijvoorbeeld een soepele wilgentak gebruikt wordt. De tak is zeer dun en flexibel en heeft het effect van een dunne cane, ook oppervlakkig maar uiterst prikkend. Traditioneel snijdt de ontvanger zelf een tak af en ontdoet hij/zij deze van de blaadjes en zijtakken. Vaak worden extra exemplaren gemaakt zodat er een reserve is wanneer er een breekt. Ook wordt vaak niet alleen geslagen op de blote billen, maar ook de dijbenen worden ruimhartig meegenomen.

In Tsjechië, ten slotte, worden gevlochten wilgentakken met Pasen door de mannen gebruikt om vrouwen te slaan om hen jong en gezond te houden. Dit wordt pomlázka genoemd, maar wordt stilaan met uitsterven bedreigd, al zijn er vast wel een aantal spanko’s die de eeuwenoude traditie met graagte levend houden.

Voor deze instrumenten heb je geen geld nodig, wat een groot voordeel kan zijn. Ook zijn ze geschikt voor (on)geplande bestraffingen in de bossen (kijk uit dat er niemand langskomt!). Alleen een heggenschaar kan wel erg handig zijn. Veel zoekplezier!

Klassieke mattenkloppers worden gemaakt uit rotan, dezelfde grondstof die gebruikt wordt bij het vervaardigen van canes. Tegenwoordig bestaan er ook plastic varianten, maar die lijken vaak minder geschikt voor het uitdelen van een goed pak slaag.

Er kunnen twee, drie of vier strengen rotan gevlochten worden met lichtere of zwaardere mattenkloppers als resultaat. En opnieuw vind je ze uiteraard in allerlei vormen en maten.

Waar de mattenklopper, zoals de naam het al aangeeft, oorspronkelijk bedoeld was om matten uit te kloppen, is het niet moeilijk te zien hoe men al snel bedacht dat dit ook kon dienen om een stel billen eens goed uit te kloppen. Hierbij moet je wel opletten om de rug niet te raken. En als de spankee wil vermijden dat haar bovenbenen er al te zeer van langs krijgen, kan ze maar beter haar billen goed naar achteren uitsteken. Dit aanbieden van de billen voor een pak slaag kan als erg beschamend worden ervaren, wat voor velen de aantrekkingskracht van de mattenklopper verklaart. Een groot nadeel daarentegen is dat mattenkloppers vaak snel stuk gaan. In tegenstelling tot de cane veroorzaken ze een eerder doffe dan scherpe pijn, die echter al snel opbouwt.

Leuk idee voor spanko-huishoudens: versier je mattenklopper door er plastic of gedroogde bloemen doorheen te vlechten en hang hem als versiering/reminder aan de muur! Dit zorgt er meteen voor dat je er altijd een achter de hand hebt, zodat het pak slaag, wanneer er een stukgaat, toch gewoon door kan gaan.

Nee, we hebben het niet over een paddle om mee te roeien/kajakken, maar over een instrument dat speciaal werd ontworpen om mee op billen te slaan.

De “traditie” begon op zee, toen zeelui voor hun snode daden gestraft werden door met een lang stuk hout op hun achterste geslagen te worden. Later gebruikten Amerikaanse slavenhouders deze lijfstraf als een manier om slaven in het gareel te houden zonder blijvende schade te veroorzaken. Zweepslagen veroorzaakten namelijk littekens, dit is niet het geval voor een pak slaag met een paddle. Toch is het niet alleen in de voormalige “slave states” dat de paddle zijn intrede deed in scholen om weerspannige leerlingen wat discipline bij te brengen. Shockerend genoeg werd dit overigens nog lang niet in alle Amerikaanse staten afgeschaft en zijn er dus nog scholen waar leerlingen aan deze lijfstraf onderworpen worden. Laat het duidelijk zijn dat wij ons echt enkel richten tot volwassenen die bewust kiezen voor spanking, met wederzijdse toestemming en vertrouwen.

Er zijn grotere en kleinere paddles. Die laatste zijn zeer geschikt voor het gebruik over de knie. De grotere exemplaren worden vooral gebruikt terwijl de spankee voorovergebogen staat, bijvoorbeeld liggend over een tafel. Met grotere paddles kun je langer uithalen, waardoor de impact zwaarder is. Deze paddle komt veelal op beide billen tegelijk neer en zal al snel blauwe plekken veroorzaken. Uniek aan grote paddles is ook de zogenaamde bullseye, een vuurrood patroon met een wit centrum dat kan ontstaan na een paar klappen.

Echter, een otk spanking met een paddle die keer op keer en snel achter elkaar op de ontblote billen landt, is niet per se minder pijnlijk. Omdat er minder tijd tussen de slagen zit, is er ook geen tijd om te recupereren. Weinig spankees houden dit lang vol zonder stevig ingeklemd te moeten worden. Waarna het pak slaag uiteraard onverbiddelijk verdergezet wordt, tot de billen vuurrood/blauw/paars zijn en het lesje genoeg is doorgedrongen.

De houtsoort kan een groot verschil maken in het gevoel dat de paddle geeft. Hoewel we geen experts zijn op het gebied van alle mogelijke houtsoorten waarmee je een paddle kunt maken, zal een grenen paddle, met een lage dichtheid, veel minder pijn doen dan een mahoniehouten paddle. Hierdoor kun je eindeloos winkelen op zoek naar precies de juiste paddle met het gevoel waar je naar op zoek bent, of hier nu het gevoel van het vasthouden of in je billen mee bedoeld wordt.

Tot slot nog iets over de gaten die je soms in een paddle ziet. Als puntje bij paaltje komt, kun je een doodgewone snijplank, bijvoorbeeld uit de Ikea, als paddle gebruiken. Paddles die specifiek bedoeld zijn om een pak slaag mee uit te delen, hebben echter randen die wel netjes afgerond zijn, om geen onbedoelde schade aan te richten. Ook zijn er paddles met gaten. Die gaten dienen om de lucht door te laten, zodat er geen luchtkussen ontstaat, wat bij snijplanken of paddles zonder gaten vaak wel het geval is. Hierdoor komen de paddles met gaten nog nét dat tikkeltje harder aan, omdat ze niet eerst de lucht moeten wegduwen.

Een paddle is dus een veelzijdig instrument voor alle liefhebbers (en haat-liefders) van houten instrumenten en een uitstekende uitbreiding van je verzameling!

Een badborstel is een borstel met een lange steel die traditioneel gebruikt wordt om, zoals het woord zegt, je in bad mee te wassen. Door die lange steel kun je gemakkelijker plaatsen bereiken die met een gewoon washandje moeilijker zijn, zoals je rug bijvoorbeeld.

Die lange steel zorgt ook dat als je een badborstel gebruikt om een pak slaag uit te delen, je een stuk steviger kunt slaan dan met een haarborstel of een kleine paddle, die een korter handvat hebben. Het is in feite simpele natuurkunde. Door de steel ontstaat extra momentum, het uiteinde beweegt met hogere snelheid waardoor de kracht van de slag groter is. Pijnlijker, in termen die de ontvanger begrijpt.

Badborstels zorgen voor een diepe, brandende pijn en veroorzaken gemakkelijk blauwe plekken. Zeker weten dat je een pak slaag met de badborstel nog een hele tijd blijft voelen! Daarnaast is er het gevoel van de hanteerder van het instrument dat er altijd meer in zit. Zelfs met een lichte polsbeweging kan al een goed gevoeld pak slaag uitgedeeld worden. Met enkele kracht zullen zelfs doorgewinterde spankees moeite hebben om te blijven liggen en dan nog is er altijd meer uit te halen voor de doorgewinterde raddraaier.

Vanuit de ontvangers zijn verschillende geluiden te horen (nee, niet de geluiden die ze maken wanneer ze met de badborstel geslagen worden). Sommigen hebben er een gloeiende hekel aan, anderen zien de badborstel als een noodzakelijk kwaad. Het zorgt een diepe, indringende pijn waar je niet onbewogen onder kunt blijven, maar sommige spankees hebben dat nu eenmaal af en toe nodig.

Badborstels zijn in veel winkels te vinden waar ze verzorgingsproducten hebben. De meest gekende badborstel in spankoland is die van Dille&Kamille. Sommige badborstels zijn echter niet geschikt om mee te slaan, omdat er aan beide kanten haren zitten of omdat de achterkant niet vlak is, maar uitsteeksels bevat. Wie verzint nu zoiets om een badborstel zo te ontwerpen dat hij enkel geschikt is om je mee te wassen …

Ironisch genoeg gaat een badborstel trouwens sneller stuk als je hem nat laat worden. Dus gebruik je hem waarvoor hij bedoeld is, dan werkt hij niet meer zo goed als spankinginstrument … En dat expres doen is vaak een uitstekende manier om heel snel een pak slaag te verdienen met, je raadt het al, de badborstel!

Een instrument dat elke D altijd bij de hand heeft (pun intended), is zijn of haar hand. Waar je ook bent, een paar snelle klappen ter correctie behoren steeds tot de mogelijkheden. Zelfs in het openbaar kun je even een rustig hoekje zoeken voor een paar snelle klappen over de kledij heen. Of zonder kleding, dat werkt ook prima tenslotte, al wordt dat en plein public misschien minder op prijs gesteld.

Maar uiteraard kan de hand ook gebruikt worden voor het uitgebreidere werk. Door kleding heen zul je er als spankee namelijk niet zo heel veel van voelen, dan telt vooral het schokeffect omdat je op een onverwacht moment tot de orde geroepen wordt. Daarnaast kun je als spanker de effecten ook minder goed zien, en ook vooral minder goed inschatten. Een pak slaag met de hand is namelijk uitermate geschikt om elkaar beter te leren kennen. Je kunt zien hoe iemand reageert, zowel qua verkleuren als wat betreft de pijn. De pijngrens van de een is niet de grens van de ander. Rustig aan beginnen kan zeker geen kwaad, harder kan altijd nog! Ook bij een pak slaag met de hand kunnen de billen blauw worden, zeker bij ongeoefende billen, en ook dat proces is beter in de gaten te houden op onbeklede billen.

De hand werkt dus het best op blote billen. Vingers gespreid, vingers samen, met een slappe pols of net met starre vingers … De mogelijkheden zijn eindeloos voor de D om mee te experimenteren. Sla je snel na elkaar of spreid je de klappen net en probeer je met elke klap zoveel mogelijk impact achter te laten? Om en om per bil, of een willekeurige verdeling (of de hel van elke spankee: alles op slechts één bil)? Wat in elk geval belangrijk is, is zorgen dat het minder pijn doet aan je eigen hand dan aan de billen van de persoon die geslagen wordt. Dat behoeft enige oefening. Over het algemeen helpt het om ontspannen te slaan, kracht te halen uit de onderarm en een polsbeweging en je eigen spieren niet te strak aan te spannen. Boven alles geldt: oefening baart kunst!

Heerlijk beeld ook als er op nog maagdelijk witte billen een vuurrode handafdruk met vijf duidelijk afgetekende vingers verschijnt … Hoe vaak kun je dit herhalen tot er geen herkenbare afdruk meer te zien is, maar alles egaal rood is geworden? Tijd om te gaan proberen!

Welke spankee krijgt er niet spontaan de rillingen als een broeksriem uit de lussen wordt getrokken en dat kenmerkende zoevende geluid door de kamer weerklinkt?

Veel D’s dragen standaard een riem en wij begrijpen heel goed waarom: je hebt hem zo in je handen als het gedrag van de spankee de spuigaten uitloopt en alleen al de actie van je riem los te maken bezorgt haar de kriebels en laat haar beseffen hoe laat het is (tijd voor straf). Een riem is mee te nemen zonder dat er iemand ooit nadenkt over de speciale functie voor spankos. Ook een riem mee op reis nemen is volkomen acceptabel. Neem deze wel even af wanneer je door de vliegveldcontrole gaat.

Riemen zijn er in allerlei soorten en maten. Je hebt stevige, dikke leren riemen, maar ook dunnere versies. Wel 10 cm breed (of breder) of slechts 2 cm smal. Echt of namaak leer. (Riemen uit stof bestaan ook, maar dat negeren we even, want daar heeft een spanko niets aan, tenzij om onwillige en tegenstribbelende spankees mee vast te binden misschien, maar dan wijken we af van het huidige onderwerp.)

Hoeveel pijn een riem doet, hangt af van de lengte van de dikte van het materiaal, de breedte van de riem en de lengte van het deel waarmee je slaat. Het meest gebruikelijk is om de riem eenmaal te plooien. Je slaat dan met de lus. Sla nooit met de gesp! Waar en hoe deze landt is onbetrouwbaar en daarnaast veroorzaakt een gesp een andere, vaak minder gewaardeerde soort pijn.

Het slaan met de riem heeft even oefening nodig. Wanneer de riem te ver landt, kan deze om de heup van de spankee heen slaan. In het engels heet dit “wrappen”. Dit gevoel is zeer onprettig en onwenselijk. Het is eenvoudig te voorkomen door wat minder breed te mikken. Meet een slag uit door het uiteinde op het midden van de verste bil te leggen, of misschien zelfs nog een klein beetje meer naar de bilspleet toe. Wanneer je slaat, zwiep je automatisch iets verder door en worden beide billen goed geraakt. Wanneer je twijfelt over wat nog onder de bil valt en wat niet, kun je dat nagaan door de spankee recht te laten staan en een denkbeeldige verticale lijn te tekenen vanaf het einde van de lijn die recht onder de bil loopt.

Een slag van de riem veroorzaakt een brandende pijn die relatief oppervlakkig is, al zal een zwaardere riem ook wel dieper doordringen en blauwe plekken veroorzaken. Op de blote billen zie je vaak een rode baan ontstaan. De roodheid neemt aanmerkelijk toe op plekken waar twee banen elkaar kruisen. De verst van de spanker afgelegen bil, dus de rechter bij rechtshandige spankers, zal het het zwaarst te verduren krijgen. Dit is, indien nodig, te compenseren door met de andere hand te slaan, of een techniek met de backhand te ontwikkelen. Oefen deze ook eerst, bijvoorbeeld op een kussen, voor je ermee op een gewillig slachtoffer slaat. Een laatste tip: een riem die te zacht geslagen wordt, is moeilijk te controleren en gaat vaak alle kanten uit. Zorg daarom voor voldoende vertrouwen om met een mooie zwaai te kunnen slaan. Zo doe je niet alleen jezelf, maar ook je spankingpartner een groot plezier.

Al met al is de riem dus een in het dagelijks leven onopvallend instrument waar zowel D’s als spankees het warm van krijgen, de ene al wat letterlijker dan de andere 😉

Nog zo’n klassieker onder de spankinginstrumenten is een goeie, ouwe, houten haarborstel. Met een plastic geval zul je niet ver komen, maar een stevige houten haarborstel, de klassieke ebbenhouten variant voorop, kan behoorlijk wat indruk achterlaten (letterlijk en figuurlijk!). Bovendien is dit een heel onschuldig lijkend instrument. Niemand zal zich afvragen waarom er een haarborstel op de kast ligt. Enkel D’s lijken niet door te hebben dat die bedoeld is om je haar mee te borstelen (het woord zegt het zelf, hoe moeilijk kan het zijn …). Dit betekent ook dat je het eenvoudig kunt meenemen op vakantie, zelfs op een vliegreis.

Een houten haarborstel is uitermate geschikt voor gebruik over de knie. Zorg dat je spankee netjes met haar billen in de lucht ligt, al dan niet met armen en benen vastgeklemd en neem de haarborstel erbij. Binnen de kortste keren zingt ze vast een toontje lager. Of toch met een andere tekst, vooral variaties op “auw oeh ai” in plaats van de brutale opmerkingen die haar in deze positie lieten belanden.

Een haarborstel heeft vaak een diepe, doordringende pijn die zich concentreert op één plek. Het is relatief eenvoudig om blauwe plekken te veroorzaken. Daar tegenover staat dat met klappen die voor de D als zacht en rustig voelen, gemaakt met een kleine, soepele, beweging met de pols, al een flink effect kan worden bereikt. Een haarborstel is ook geschikt voor de gevoelige sit spots en de bovenkant van de dijbenen, al is niet elke spankee het daar volledig mee eens. Bij een langdurig pak slaag kan het, afhankelijk van hoe de huid erop reageert, mogelijk zijn om blaren en schuurplekken te veroorzaken. We willen jullie niet afschrikken, maar let erop of dit effect wenselijk is.

Ook haarborstels zijn er in allerlei soorten en maten. Zoals gezegd laat je die uit plastic beter links liggen. Kies een haarborstel die uit 1 stuk hout bestaat (het zou niet de eerste keer zijn dat een haarborstel anders netjes in twee gespleten wordt, aube spreekt uit ervaring). Ook een te dunne borstel zal snel breken. Dik hout maakt uiteraard de meeste indruk, maar laat ook de meeste schade achter. Het is dus kwestie van het juiste evenwicht vinden, rekening houdend met de kwetsbaarheid van de huid van jouw spankee.

Verder zijn er ook qua vorm veel verschillen: rond, ovaal, rechthoekig … Noem maar op. In elk geval zoek je er best een uit waarvan het handvat prettig in de hand ligt. We zouden niet willen dat de poezelige pootjes van D blaren krijgen door het hanteren van een slaginstrument … Of splinters, stel je voor (hier spreekt Vorrion uit ervaring)!

En voor extra “vernedering” of ter herinnering is het altijd mogelijk om haar op te dragen om de dag nadien haar haar met net deze haarborstel te borstelen … Gemeen, maar erg effectief om kriebels in de buik te veroorzaken! En als ze niet luistert, is een stevig pak slaag eenvoudig uitgedeeld.