Waarom wil ik slaan? Waarom wil ik spanking? En mag ik dat wel willen? Is dat wel ok?

(de opbouw van dit artikel is met liefde geleend van Aube)

Elke spanker (man of vrouw, al gaat dit artikel uit van een mannelijke spanker) zal wel eens gedacht hebben waarom hij dit wil. Terwijl bij leeftijdsgenoten seks de norm lijkt, denk je zelf aan roodgeslagen billen en straf. Waarschijnlijk heb je al snel in de gaten dat jouw fascinatie voor een mooi stel billen heel anders is. Het kan zijn dat je moeite hebt om te accepteren dat je anders bent. Misschien wil je zelfs wel dat je niet afwijkt. Gelukkig is er het internet, waar anderen, zoals ik, je kunnen vertellen dat je niet raar bent. Er zijn meer mensen met dezelfde verlangens en hoewel we een kleine minderheid vormen, hebben we veel gemeen.

Zelf had ik het internet al redelijk snel gevonden en aangezien ‘billenkoek’ toch een van de meest fascinerende termen is om op te zoeken, had ik ook al redelijk snel door dat ik niet alleen was en dat er meer mensen waren die er plezier aan beleefde. Alleen, dat is slechts op het internet. Om je verlangens om te zetten naar de praktijk, is toch een heel andere stap. Niet iedereen heeft dezelfde twijfels, maar hieronder ga ik in op de onzekerheden die ik zelf had.

Wil ze wel geslagen worden?

Fantaseren over spanking is een ding, maar het daadwerkelijk uitvoeren is heel wat anders. Om te beginnen, wanneer je fantaseert, hoeft er niet iemand daadwerkelijk pijn te lijden. In het echt is dat wel anders. En hoewel voor echte straf kan gelden ‘het doet mij meer pijn dan het jou doet’, beleef je over het algemeen plezier aan het geven van een spanking en dus aan het pijn doen van een ander. Kan dat wel?

Ja, dat kan. Je slaat namelijk niet zomaar iemand, maar iemand die daarmee heeft ingestemd. Iemand die graag geslagen wil worden. Natuurlijk, als het moment daar is, zal ze misschien wensen dat ze zich duizend kilometer verderop bevindt, maar buiten die momenten wil ze geslagen worden. Sterker nog, ze wil net zo graag bij jou over de knie als dat je haar over de knie wil nemen. Het verlangen in haar is net zo sterk als dat in jou. Ze wil zich gestraft voelen en hoewel het pak slaag pijn doet, is het gevoel erna vaak erg gewenst. De ander laat jou niet jouw lusten botvieren, je doet dit met elkaar. Bij een goed pak slaag worden beide partijen er beter van.

Meer algemeen kun je je ook afvragen of je überhapt een vrouw zou mogen slaan. Ik had daar zo ook mijn twijfels over. Tenslotte leer je van kleins af aan dat zoiets niet kan. Daarnaast heb ik twee oma’s die in de jaren ’60 hun mannetje al stonden, pun intended, en was mijn moeder kostwinner en mijn vader huisman. Geen omgeving met hele klassieke rolpatronen. Is het niet ontzettend rolbevestigend dat ik, de man, een vrouw wil slaan?

Belangrijk is, dat het niet gaat om slaan, maar om het hebben van een keuze. Iemand willen slaan als zij toestemt is een keuze, net als het instemmen om geslagen te worden. Ook het onderdanig willen zijn aan iemand is een keuze. Daar zijn ook grenzen aan, grenzen die ze (in samenspraak met jou) zelf bepaalt. Grenzen die door de tijd heen kunnen veranderen en tot een nieuwe keuze kunnen leiden. Communicatie, met elkaar praten, is hierbij essentieel.

Hoe kan ik dit doen zonder ervaring?

Zoals je kunt zien in het stuk van Aube, is het niet makkelijk om als (jonge) spankee met je gevoelens om te gaan. Er is echter wel een klein gelukje: mocht je eenmaal tot de conclusie zijn gekomen dat iemand anders voor je het heft in handen mag nemen, kun je snel iemand met ervaring vinden. De uitdagingen die daarbij komen kijken om je grenzen te bepalen, laat ik even terzijde. De persoon die ze vindt is waarschijnlijk een stukje ouder. Dat is ook logisch, ervaring opdoen kost nu eenmaal tijd. Alleen, wat doe je als je die ervaring niet hebt? Als je onzeker bent om het goed te doen, als je nog niet weet wat je doet?

Dit is geen eenvoudig punt. Ervaring is belangrijk, maar je kunt alleen ervaring opdoen door te doen. Mijn advies is om informatie te verzamelen. Lees over anderen en hun zoektocht, luister naar anderen, zowel spankers als spankees. Bovenal, leer hoe je kunt bespreken wat je wil en wat de ander wil en hoe je hier respectvol mee kunt omgaan. Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die het leuk vinden als je hen vanaf minuut een probeert te domineren, maar de overgrote meerderheid van de vrouwen wil dat je hen eerst als mens ziet, niet als onderdanige of slavin. Wees eerlijk over waar je zelf staat. Heb vooral ook geduld. Natuurlijk, wachten op je eerste ervaring is niet leuk en duurt altijd langer dan je wil, maar het voordeel van spankers is dat ze rijpen als een goede wijn (kuch) en daarom nog lang meekunnen.

In je zoektocht tref je anderen, op zoek naar zichzelf, iemand die haar kan straffen, of die haar als een schoolmeisje de les leest, maar vooral ook op zoek is naar iemand van haar eigen leeftijd. Zo kun je beginnen met het verkennen van de mooie wereld van spanking.

Het hele bovenstaande stukje gaat er wel een beetje vanuit dat je niet al een relatie hebt op het moment dat je je spankinggevoelens ontdekt. In een toekomstig stuk zal ik dieper ingaan op de situatie dat je wel al in een relatie zit.

Kan ik wel de leiding nemen?

Sommige mensen worden wel beschreven als natuurlijke leiders. Dat is een bijzondere eigenschap, die niet iedereen gegeven is. Een bepaalde uitstraling, charisma, waar je direct van onder de indruk bent. Je zou misschien denken dat dominant zijn, een spanker, overeenkomt met deze eigenschappen. Dat kan, alleen, het hoeft niet. Zeker niet. Ik ben het zelf ook niet.

Ik heb over dit punt genoeg zelf getwijfeld. Zelf heb ik wel gedacht: waarom heb ik deze gevoelens, als ik liever eerst de kat uit de boom kijk en een situatie afwacht? Door de jaren heen ben ik erachter gekomen dat er gelukkig meerdere soorten leiderschap zijn. Ik luister graag, kom eerst een hoop over de ander te weten en ga het gesprek aan. Langzaam begint door te sijpelen wat mijn verwachtingen zijn. Dat is heel persoonlijk, maar komt ook vanuit mijn eigen waarden. Ik leid graag door het voorbeeld te geven. En dat werkt. Tenminste, er zijn mensen, collega’s, vrienden, spankees, waarbij dit werkt. Dat is ook het mooie aan verschillende stijlen van leiderschap. Ze hoeven niet altijd en bij iedereen te werken, maar er zijn momenten en situaties waarbij jouw leiderschapsstijl werkt.