Om iets te zeggen over deze titel in de context van huiselijke discipline, zullen we ons in de vraag verdiepen waarom mensen zich verontwaardigd tonen over de stelling dat huiselijke discipline de kern van het vrouwzijn raakt. Feministische issues zullen aan de orde komen in termen van mannelijke en vrouwelijke energie en waarom pseudo-feministes schade toebrengen aan de verschillen en de interacties tussen deze energieën. Er zal gekeken worden naar het verschijnsel feminisme zelf, dat vooral duidelijk wordt als het vergeleken wordt met de energie van de tegenpool. Tenslotte zal gekeken worden naar feminisme en onderwerping in relaties waarin discipline geen rol speelt en ook naar hun nut na verstandige toepassing in de huiselijke discipline.

NATUURLIJK VERSUS NORMAAL

Huiselijke discipline is een natuurlijk verschijnsel maar het is niet normaal. Wanneer we het vergelijken met activiteiten als mannen die mannen op hun billen geven of vrouwen die dit bij mannen doen of sommige activiteiten binnen de BDSM, dan zullen we zien dat het tegendeel waar is – dergelijke zaken worden gezien als normaal maar als tegennatuurlijk. Als billenkoek wordt gezien in relatie tot seksualiteit, dan wordt het als vrij normaal bekeken. Maar als er zaken als gehoorzaamheid en respect bij komen kijken, wordt er een stuk vreemder tegen aangekeken. En ondanks dat het instinct van een vrouw die haar man wil respecteren en gehoorzamen als uiting van haar vrouwelijkheid, onderwerping en liefde, dan wordt het plotseling als abnormaal beschouwd.

Huiselijke discipline is normaal omdat het aangeboren is. Ontelbare stellen hebben de huiselijke discipline beoefend sinds het begin van onze beschaving. Huiselijke discipline is echter niet normaal (in de westerse wereld) omdat alleen dat wat maatschappelijk geaccepteerd is, normaal is. Homoseksualiteit bijvoorbeeld, is normaal – het is tegenwoordig maatschappelijk geaccepteerd, maar het zal nooit een natuurlijk verschijnsel zijn. Het druist in tegen de natuur en de natuurwetten – het druist in tegen de evolutietheorie van Darwin. Twee mannen of twee vrouwen zullen zich nooit voort kunnen planten, de mens is geen hermafrodiet zoals bijvoorbeeld de slang dat wel is.

Wat als normaal gezien wordt, is aan verandering onderhevig. Wat tegenwoordig als normaal gezien wordt, was vijftig jaar geleden nog abnormaal. Een natuurlijk karakter daarentegen verandert niet. De natuurlijke aspecten van de huiselijke discipline zijn consistent, tijdloos en veranderen niet.

Het aantrekkelijke van de levensstijl van de huiselijke discipline is de veelzijdigheid ervan. Het leent zich voor toepassing in heel veel verschillende levensstijlen. Ironisch genoeg is het tegelijkertijd een manier van leven die in de westerse maatschappij met een scheef oog bekeken wordt. De maatschappij verlangt dat de natuurlijke en aangeboren mannelijke en vrouwelijke instincten onderdrukt worden. Een natuurlijk verlangen om je instinctief aan een dergelijke levensstijl over te geven, wordt – vaak van kinds af aan – onderdrukt.

Eén van de fundamentele redenen waarom huiselijke discipline in een verdomhoekje zit, is gelegen in haar geschiedenis. In het verleden werd huiselijke discipline gezien als iets dat zowel normaal als natuurlijk was, maar er waren in de uiting ervan nogal wat problemen. Omdat ‘overeenstemming’ geen item was in die tijd, hadden vrouwen hier vaak geen stem in. Dit gebrek aan keuzevrijheid resulteerde in veel gevallen in machtsmisbruik aan de kant de man, met als gevolg dat veel vrouwen zich niet wensten te onderwerpen. Daar onderwerping en autoriteit synergetische processen zijn die eendrachtig samenwerken, is het tegengestelde ook waar. Niet onderworpen, afwijkend wangedrag leidde tot het verdwijnen van leiderschapscapaciteiten en het verlies van mannelijkheid bij de man. Bij een man die minder sterk in zijn schoenen stond en niet op de juiste manier wist om te gaan met het gevoel gecastreerd te worden, zagen de wraakgevoelens van hun vrouw als een aanval op hun mannelijkheid. In sommige gevallen leidde dit tot mishandeling. De wet beschermde vrouwen hier niet tegen omdat de scheidslijn tussen mishandeling en huiselijke discipline niet was omschreven. Zolang de vrouw geen gebroken ledematen opliep, was er niets aan de hand. Niemand die zich druk maakte over bijvoorbeeld een blauw oog. Alles onder de noemer van ‘huiselijke beslommeringen’.

Door de vage grens die bestond tussen huiselijke discipline en huiselijk geweld, zal het niet verbazen waarom zoveel mensen nu sceptisch staan tegenover huiselijke discipline. Het is tegenwoordig zelfs politiek geweldig incorrect – mannen worden bekeken als mishandelaars en vrouwen als sloven. Het argument dat het beschouwd zou moeten worden als iets wat in onze constitutie zit, is meestal tegen dovemansoren gezegd. Velen hebben de misvatting dat vrouwen op de één of andere manier onder druk gezet worden om zich aan deze levensstijl te onderwerpen – door angst voor verder geweld van hun echtgenoot!

Het tot normale proporties terugbrengen van de opvattingen over huiselijke discipline zal niet gemakkelijk blijken te zijn. Veel mensen zullen zich blijven verzetten tegen de gedachte dat deze levensstijl natuurlijke en doorgaans vredelievende elementen bevat. Veel mensen staren zich blind op het ene kleine facet van een pak op de billen voor straf. Ze weigeren de positieve effecten ervan op verschillende niveaus te zien en zullen de billenkoek zien als machtsmisbruik, geweld en mishandeling. Misschien hebben ze het idee dat als ze huiselijke discipline zouden accepteren, ze dan de klok jaren terug zouden zetten?

Ik ben er echter van overtuigd dat de natuur altijd zijn gang zal gaan. Of iets als normaal bekeken zal worden, hangt af van de modegrillen van het moment en is aan verandering onderhevig. De gezonde, natuurlijke en gevoelsmatige uitingen van huiselijke discipline verkondigen zich als een uiting van mannelijkheid en vrouwelijkheid, als een uiting van hun gevoelens. De manifestatie van deze gevoelens zal zich misschien in het verborgene moeten afspelen. Maar ze zullen er niettemin zijn en de huiselijke discipline zal beoefend worden ongeacht hoe deze bekeken wordt.

VROUWELIJKHEID VERSUS FEMINISME

In veel opzichten heeft feminisme in de ware zin van haar betekenis niets te maken met vrouwelijkheid. Het één heeft niets met het ander te maken. Feminisme in haar ware betekenis kwam op voor de gelijkwaardigheid van vrouwen. Niemand zal beweren dat dat iets is wat niet deugt. Sinds de invloed van het feminisme is de positie van de vrouw sterk verbeterd, thuis, op het werk en in de maatschappij. Het zou me erg verbazen wanneer mensen zich tegen het feminisme uitspreken als je diens ware betekenis in ogenschouw neemt. Aan de andere kant hebben vrouwelijke rebellie en misdragingen al snel getornd aan het goede werk van de vroege pioniers zoals Emily Pankhurst en anderen. Veel feministen kozen voor de radicale antimannen aanpak. Mannen die zich bewust waren van hun mannelijke gevoelens als beschermers werden in de ban gedaan door deze beschadigende groep vrouwen, die luidkeels beweerden feministes te zijn. Mannen die er waarde aan hechtten hoffelijke rituelen als het ophouden van de deur, het afstaan van een zitplaats, laten dat tegenwoordig uit hun hoofd uit angst ervan langs te krijgen.

Hoewel er geen verband is tussen het feminisme en vrouwelijkheid, is het tegendeel waar wanneer het aankomt op pseudo-feminisme.

De Nederlandse maatschappij heeft op het pseudo-feminisme geantwoord door een geslachtsloze maatschappij te creëren. Om een voorbeeld te noemen, Nederland moedigt moderne ouders niet aan om verschillen te benadrukken tussen de verschillende geslachten. Het wordt momenteel als verantwoord ouderschap gezien als jongetjes en meisjes met speelgoed spelen die geassocieerd worden met het andere geslacht. De achterliggende gedachte om jongens met poppen te laten spelen is om meer verzorgende kwaliteiten bij de man tot stand te brengen (een karaktereigenschap die doorgaans meer bij vrouwen aangetroffen wordt). Omgekeerd krijgen meisjes mecano dozen om logica te bevorderen (een karaktereigenschap die meer bij jongens aanwezig is).

Een dergelijke handelswijze is vragen om problemen. Het is bewezen dat jongens en meisjes over verschillen hersenstructuren beschikken. Meisjes kunnen verschillende dingen tegelijk doen en zullen veel heen en weer switchen tussen verschillende speelgoedjes, terwijl jongens uren lang echtereen in de weer kunnen zijn met hetzelfde speelgoedje. Hen tot ander gedrag te dwingen is niet bevorderlijk. Wat de maatschappij in feite doet, is een geslachtsloze maatschappij creëren. Zonder dat ze de gelegenheid krijgen zich te ontwikkelen afgestemd op hun rol en geslacht, zullen kinderen later nooit de verschillen noch de complexiteit van de mannelijke en vrouwelijke energieën begrijpen. Meisjes zullen opgroeien als volwassenen zonder wortels die vaak de machtstrijd aangaan met hun partner en andere mannen.

Terwijl de ware geest van het feminisme de blik naar buiten richt, zich bezig houdt met de ongelijkwaardigheid in onze maatschappij, is vrouwelijkheid iets heel anders. Vrouwelijkheid komt van binnenuit. Het is niet iets wat aangeleerd is, eerder iets wat gevoeld wordt. Het kent een fijne afstemming met de energie van de mannelijk tegenpool. Het is een antwoord op de mannelijke roep. De mannelijke roep en het vrouwelijke antwoord kunnen worden teruggevonden is de subtiele lichaamstaal van beide geslachten. Je hoeft alleen maar te kijken naar het flirtgedrag van een man en een vrouw die elkaar op een feestje voor het eerst ontmoeten. Haar oogcontact en handbewegingen zullen een man op een verleidelijke manier aantrekken om hem vervolgens plagend en verlegen weer op afstand te zetten. Dit is een aangeboren reactie van vrouwen wanneer een man zijn interesse toont. Aan de andere kant zal de man recht voor haar gaan staan en zal proberen te voorkomen dat haar blik naar andere mannen zal gaan. Hij zal zich naar haar toe buigen en steeds dichterbij komen. De stem van de vrouw zal lager en heser worden, haar ademhaling zal versnellen als gevolg van haar snellere hartslag. De vrouw heeft deze reacties niet aangeleerd gekregen, het zijn natuurlijke en aangeboren reacties vanuit haar vrouwelijkheid.

MANNELIJKHEID VERSUS VROUWELIJKHEID

Vrouwelijkheid is een uiting van het vrouwzijn. Het is niet de uiting van wat de maatschappij vindt hoe een vrouw zou moeten zijn, en het is ook geen antwoord op politieke druk. Het is een acuut bewustzijn van de aangeboren vrouwelijke kwaliteiten en eigenschappen. Deze eigenschappen openbaren zich in de vrouw en zullen pas echt tot bloei komen als de vrouw geconfronteerd worden met haar tegenovergestelde – de man. Haar zachte huid tegen zijn ruwe lichaam, haar rondingen, borsten en heupen, tegen zijn sterkere, gespierder lichaam. Zijn mannelijke geur die haar gek maakt van verlangen als hij haar kleine en zachte gestalte tegen zijn grotere en hardere drukt. Ze zal zich beschermd voelen als ze haar vrouwelijkheid overgeeft aan haar man. Het is het samengaan van man en vrouw, de uitwisseling van energie en liefde.

Veel mannen zullen merken dat hun aandacht vooral getrokken wordt door vrouwen die hun vrouwelijkheid etaleren. Ze zullen zo’n vouw aantrekkelijk vinden. Vrouwen die zich agressief, bazig en lawaaierig presenteren zullen niet aantrekkelijk blijken voor de meeste mannen. Een man heeft het nodig zijn eigen mannelijke kracht als beschermer te voelen. Hij moet zijn kracht voelen tegen de achtergrond van haar kwetsbaarheid. Als zij hem overvleugeld zal hij zich bedreigd voelen. Hij heeft het gevoel dat hij de strijd met haar aan moet gaan over het thema macht.

Mannen worden aangetrokken tot kinderlijke (niet kinderachtige!) vrouwen. Vrouwen die over innerlijke kinderlijke eigenschappen beschikken, stralen een zekere onschuldigheid en onbevangenheid uit naar de buitenwereld. Ze blikken met een zekere verbazing de wereld in en hebben vaak een uitstraling die mannen erg aantrekkelijk vinden. Kinderlijke vrouwen staan in contact met het kleine meisje in hen; ze hebben deze gevoelens niet onderdrukt maar geaccepteerd. Het is dit kleine meisje in hen dat behoefte heeft aan leiderschap en correctie. Het kleine meisje wat onbevangen huilt als haar man haar straft. Het kleine meisje dat zich pas lekker voelt als haar man haar vergeven heeft en haar troost biedt in zijn sterke armen.

Door toe te staan dat het innerlijke meisje er is en zich openbaart in de vrouw geeft haar evenwicht en brengt balans in haar geest en emoties. In plaats van het kleine meisje te negeren, is ze er ontvankelijk voor en maakt de weg vrij voor innerlijke rust. Zo komt ze beter in contact met haar innerlijk en haar vrouwelijkheid.

STERK VERSUS ZWAK

Zonder dat ik mijn eigen onderworpenheid ervaren heb, zou ik gezegd hebben dat het een ongelofelijk krachtige vrouw vergt om onderdanig te zijn, omdat het veel emotionele en psychologische kracht kost om te allen tijde gehoorzaamheid te tonen. Aan de andere kant is het hele thema van onderdanigheid een stuk complexer dan ik in eerste instantie veronderstelde. Aan de ene kant, is onderwerping een behoorlijk actieve bezigheid, niet een passieve zoals ik aanvankelijk aannam. Leven in een maatschappij die wars is van vrouwelijke onderwerping, maakt het moeilijk voor vrouwen om zich over te geven aan hun natuurlijke behoeften. In deze zin is onderwerping heel actief – de vrouw moet ingaan tegen de eisen die de maatschappij, vrienden en familie aan haar stellen. Vaak zal ze zich afkeren en geïsoleerd voelen, omdat ze zich afkeert van mensen die haar weg willen houden van haar eigen natuurlijke wil tot onderwerping. In een dergelijk geval kan betoogd worden dat het een vrouw erg veel kracht kost zich af te zetten tegen wat van haar verlangd wordt en toe te geven aan haar natuurlijke instinct. Aan de andere kant, is onderwerping een heel natuurlijke uiting van haar vrouwelijkheid; het is een natuurlijk verschijnsel om zich aan haar man te onderwerpen, het is waar haar vrouwzijn om draait. Het gaat verder dan de discussie of vrouwen emotioneel sterk of zwak zijn. Het gaat verder dan de grenzen van cultuur, ras en afkomst – onderdanigheid vindt naar mijn opvatting zijn oorsprong in de vrouwelijke natuur.

Het hebben van een sterk of een zwak karakter zou een kenmerk van onderdanigheid kunnen zijn. Maar het is zeker een kenmerk dat een verschil maakt bij ‘dominante’ en ‘dominerende’ mannen. Een vrouw die zowel emotioneel sterk is als over veel zelfvertrouwen beschikt, zal zich niet onderwerpen aan de overheersende natuur van een dominerende man, die (dankzij zijn zwakke natuur) zijn vrouw tot onderwerping dwingt uit egoïstische overwegingen. Waarschijnlijk tracht hij zich op dergelijke wijze macht te verwerven en zijn eigen onzekerheden en onvermogen te compenseren.

Wanneer je begrippen als vrouwelijkheid en onderdanigheid in ogenschouw neemt, schijnen die twee onlosmakelijk van elkaar te zijn. Je zou kunnen stellen dat vrouwelijkheid en onderdanigheid synoniemen zijn. Je kunt je niet vrouwelijk voelen zonder je te onderwerpen en je kunt je niet onderwerpen zonder vrouwelijkheid.

Wanneer we de begrippen als onderdanigheid en gehoorzaamheid als synoniemen zouden beschouwen, dan is dat een vraagstuk wat veel lastiger te beantwoorden is…..natuurlijk is gehoorzaamheid het natuurlijke gevolg van onderwerping. Hoe meer je je bewust bent van je onderdanigheid en hoe minder energie je hoeft te steken in gehoorzaamheid, hoe natuurlijker deze gehoorzaamheid zal zijn. Oftewel, toename van gehoorzaamheid is een direct gevolg van toename van onderdanigheid (in dit geval werkt de vergelijking maar één kant op). Is het omgekeerde ook het geval? Kan een toegenomen gehoorzaamheid leiden tot een toename van onderdanigheid? Deze vraag is lastig te beantwoorden. Aan de ene kant zou je kunnen stellen dat een ‘fysieke’ daad van gehoorzaamheid overkomt als een daad van onderwerping. Maar vaak zal dit bedrieglijk zijn. Je zou kunnen zeggen dat wanneer gehoorzaamheid ‘onvrijwillig’ is en afgedwongen wordt (denk bijvoorbeeld aan slavernij) dan zal een fysieke daad van gehoorzaamheid vaak geen mentale gehoorzaamheid blijken te zijn, en daardoor verre van onderdanig. Hetzelfde kan voorkomen bij vrouwen die met dominerende mannen samenleven. Het kan zijn dat ze bang zijn om uit de relatie te stappen. In sommige gevallen mogen ze niet uit een dergelijke relatie stappen, zoals het geval in sommige conservatieve culturen. Deze vrouwen zullen zich niet vrijwillig aan hun partner geven. Mentaal zullen ze zich nooit onderwerpen, zodat er misschien sprake is van een soort pseudo-onderdanigheid?

ONDERWORPEN VERSUS NIET ONDERWORPEN

Er zullen momenten zijn dat vrouwen het niet gemakkelijk zullen vinden zich aan hun partner te onderwerpen. Hoe graag ze dit ook zouden willen, het blijkt soms erg moeilijk te zijn. Het leven valt soms niet mee en mensen zijn verre van perfect. Er komen situaties voor dat vrouwen last hebben van oud zeer, vaak veroorzaakt door de heer des huizes. Soms liggen er gevaren op de loer die een wig kunnen drijven in hun relatie en die er voor zorgen dat de vrouw haar onderdanigheid laat varen en een meer mannelijke rol gaat aannemen.

In iedere vrouw zijn altijd tegengestelde krachten aan het werk. Deze krachten zijn verwant aan middelpuntzoekende en middelpuntvliedende krachten. De middelpuntzoekende is een positieve kracht die verwant is aan haar vrouwelijkheid, het natuurlijke en de basale uiting van haar vrouwzijn. Het is haar onderwerping en haar gehoorzaamheid die haar vrouwelijkheid drijft. Deze kracht huist diep in het wezen van een vrouw en reageert op heimelijke en openlijke seksuele gevoelens. Het is een bewustzijn van zichzelf, haar vrouwelijkheid en onderdanigheid. Op een heel subtiel niveau zal een blik of een waarschuwend woord van haar partner een gevoel van heimelijke seksuele overgave triggeren. Het is een diepgeworteld verlangen dit mannelijke appèl te beantwoorden overeenkomstig haar eigen vrouwelijke natuur en als tegenhanger van de mannelijke natuur.

Hoe sterk deze natuurlijke vrouwelijke neiging ook zal zijn, er bestaat een even sterke kracht die wordt veroorzaakt door de middelpuntvliedende kracht. Deze middelpuntvliedende kracht is een negatieve kracht omdat het een vrouw wegtrekt van haar natuurlijke neigingen. Het trekt een vrouw bij haar eigen instinctieve positie en rol als vrouw vandaan. Waar de middelpuntzoekende kracht er één is van cohesie en uiting geeft aan de natuurlijke orde, is de middelpuntvliedende kracht één van verwoesting en chaos en zal haar verwijderen van het natuurlijke en instinctieve. De middelpuntvliedende kracht geeft uiting aan verzet, verdediging tegen en ernstig disrespect aan haar partner. Het druist in tegen alle natuurlijke reacties op haar vrouwelijkheid. Het is een uiting van verzet ten opzichte van de bescherming, leiding en discipline van de heer des huizes.

Vrouwen dienen zich bewust te zijn van deze tegengestelde krachten. Ze moet er naar streven om zich te bewegen in gebied van haar natuurlijke neigingen. Zich verzetten tegen de neiging zich te onderwerpen, is het drijven van een wig in het samenspel tussen de mannelijke en vrouwelijke energieën. Het is een ernstige verstoring van de natuurlijke orde en de verbondenheid van deze twee energieën. Een dergelijke frictie zal beschadigend werken op wat eens vrede en harmonie was. Mannelijke en vrouwelijke energieën kunnen vergeleken worden met ying en yang, door hier tegen in te gaan krijgen negatieve energieën een kans – het is als verzet tegen chi.

Een heer des huizes met verantwoordelijkheidsgevoel zal er op toe zien dat een vrouw omringd wordt met haar eigen natuurlijke energie. Mocht dit niet het geval zijn, dan is het zijn plicht er voor te zorgen dat ze naar een dergelijke toestand terugkeert door haar een flink pak op haar blote bips te geven. Een dergelijk pak slaag zal de mannelijke en vrouwelijke energie weer in balans en proportie brengen. Een dergelijk pak slaag zal een vrouw aanmoedigen haar eigen vrouwelijkheid en onderdanigheid onder ogen te zien.

DOMINANTIE VERSUS ONDERWORPENHEID

Wanneer een man zijn vrouw onder handen neemt, zal hij haar onderdanigheid en vrouwelijkheid teruggeven. De uitwisseling van de energie tussen de dominante man en de onderdanige vrouw zal verzacht worden wanneer de man de diepe gevoelens van autoriteit zal loslaten.

Binnenin de autoritaire man bevinden zich een pallet aan verschillende reacties, passend bij de strengheid die bij haar gedrag passen. Deze reacties bevinden zich op een spectrum en lopen uiteen van een waarschuwende blik aan de ene kant tot een langdurig en ongenadig pak op haar blote bips voor straf aan de andere kant. Een samenwerkend spel van masculiene autoriteit en feminiene onderdanigheid bepalen op welke plek op dit spectrum de acties zullen liggen. Een waarschuwende blik zal onvermijdelijke een kriebelend gevoel bij de vrouw teweegbrengen. Het zal een soort angst oproepen en een gevoel van onderdanig zelfbewustzijn. De aanzegging van een echt ongenadig pak op haar blote billen (de andere kant van het spectrum), zullen diepe gevoelens van onderdanigheid bij haar losmaken. Het zal haar dwingen het diepste wezen van haar eigen vrouwelijkheid onder ogen te zien.

Veel vrouwen nemen abusievelijk aan dat het de taak van de man is om er constant op toe ze zien of ze zich wel goed gedragen. Dat het aan de man is om iedere misstap goed te onthouden. Nog erger is het als ze er van uit gaat dat hij in staat is haar gedachten te lezen en in staat is waar te nemen wanneer ze weer een pak op haar billen ‘nodig heeft’. Een vrouw zei eens tegen mij, ‘tja….als ik hem om een pak op mijn bips moet VRAGEN, waar zijn we dan mee bezig?’. Ik zal die woorden niet snel vergeten, omdat het niet lang geleden is dat ik dezelfde mening was toegedaan! Het is nog niet zolang geleden dat ik me opzettelijk misdroeg en me niet aan de afspraken hield om mijn partner te dwingen op te treden. Ik was van mening dat mijn uitdagende gedrag zijn dominantie zou moeten triggeren en dat als gevolg hiervan mijn onderdanigheid getriggerd zou worden. Wat een vergissing! Mijn partner werd eerder boos dan dat zijn dominantie ontwaakte en het niveau van mijn onderwerping werd helemaal niet zo diep. Mijn uitdagen had alleen maar geleid tot disharmonie in onze relatie en tot verbijstering bij mijn in verwarring gebrachte partner.

Ik heb van het artikel ‘erom vragen’ geleerd dat het vragen om een pak slaag een diepere laag van onderwerping aanboort. Het is erg beschamend en vernederend om te moeten vragen om een pak op je billen, zeker als het voor straf is. Vragen stimuleert de synergetische processen van autoriteit en onderwerping. Het actief moeten vragen maakt mezelf tot onderdeel van mijn eigen straf, wat er voor zorgt dat ik ontvankelijker wordt. Als ik erom vraag wordt ook de rol van mijn partner als leider, beschermer en bestraffer bekrachtigd. Door erom te vragen zeg ik op een indirecte manier tegen mijn partner dat ik zijn hulp nodig heb. Dat ik me overgeef in liefde, respect en gehoorzaamheid en dat ik zijn positie als beschermheer en leider in onze relatie accepteer. Dat ik mijn straf zonder terughoudendheid zal accepteren. Omdat ik weet dat ik het nodig heb. Dat het me goed zal doen.

Zelf om mijn straf te vragen zorgt ervoor dat ik in een meer onderdanige stemming kom. Het geeft me de mogelijkheid de autoriteit van mijn partner te ervaren en om de schaamte te voelen vanwege mijn gedrag. Als ik, na een standje met mijn broek naar beneden in de hoek op mijn straf sta te moet staan wachten, dan stelt me dit in de gelegenheid introspectief naar mijn eigen gedrag te kijken en me mentaal voor te bereiden op wat komen gaat. Door er om te vragen voel ik oprechte schaamte. Dit maakt me tegelijkertijd rustig. Het geeft me de mogelijkheid om mijn straf onder ogen te zien en te accepteren. Het stelt me staat de heilzame werking ervan te ervaren.

Samenvattend: het hele concept van bewustzijn van je vrouwelijkheid, is primair het gevolg van het in contact staan met je eigen natuurlijke vrouwelijke energie, als tegenpool van de mannelijke. Wanneer een vrouw zich niet bewust is van haar eigen energie, dan zal ze nooit in staat zijn het mannelijke appèl te beantwoorden. Ze zal altijd de strijd met mannen blijven zoeken omdat ze zich niet bewust is van haar eigen rol. Wanneer mensen zich niet bewust zijn van hun eigen geslachtsrol, zelfs niet op een basaal niveau, dan zullen ze nooit in staat zijn een gezonde seksuele relatie aan te gaan. Pseudo-feministen, feministische separatisten en andere groeperingen die zich verzetten tegen door mannen geleide relaties brengen veel schade toe. De Nederlandse maatschappij heeft dit gedrag echter als normaal en gezond betiteld. Dit heeft serieuze schade toegebracht aan de natuurlijke neiging van vrouwen om hun aangeboren vrouwelijke en onderdanige gevoelens te volgen.

Er zijn verschillende niveaus van bewustzijn van vrouwelijkheid en onderdanigheid. Dit bewustzijn is een direct gevolg van het in contact staan met aangeboren vrouwelijke instincten. Dit bewustzijn wordt verhoogd door de interacties tussen de mannelijke en vrouwelijke energieën. Een vrouw geeft zich op een diep niveau over aan haar partner wanneer ze de liefde bedrijven, ze zal zich dan volledig overgeven aan zijn mannelijkheid. Het leidt absoluut geen twijfel dat de huiselijke discipline inspeelt op haar onderdanige bewustzijn. Het leidt ook geen twijfel dat de huiselijke discipline een diepe essentie van onderdanigheid en gehoorzaamheid bewerkstelligt. Het leidt geen twijfel dat de huiselijke discipline de sleutel is om de vrouwelijkheid te ontsluiten en te komen tot een diep gevoel van harmonie, balans, vrede en liefde.